„Non, rien de rien… Non, je ne regrette rien.” Ta powszechnie znana melodia, kultowa piosenka Edith Piaf z 1960 roku, odrodziła się po użyciu jej w filmie Inception i w filmie La Môme, gdzie Marion Cotillard grała słynną piosenkarkę. Poza artystką o międzynarodowej randze na scenie i potężnym głosie, kontrastującym z jej małymi rozmiarami, teksty są głęboko poruszające. Pozytywna psychologia, która wówczas jeszcze się nie narodziła, może nam pomóc w zadawaniu pytań, które są wciąż aktualne. Język jest surowy: „przeszłość jest płatna, wymieciona, zapomniana, nie obchodzi mnie przeszłość”. Istnieje forma odmowy przyjęcia tej przeszłości, która dla artysty była bardzo udręczona między nieudolnym dzieciństwem a kochankami, którzy zniknęli zbyt wcześnie. Ale jak dalece możemy zaprzeczać tej przeszłości, która, poza swoimi wzlotami i upadkami, ukształtowała nasze osobowości? [Chorus] Non! Rien de rien… Nie! Nic… Non! Je ne regrette rien… Nie! Niczego nie żałuję… Ni le bien qu’on m’a fait Ani dobro, które mi zrobiono Ni le mal, tout ça m’est bien égal! Ani zło, nie obchodzi mnie to Non! Rien de rien… Nie! Nic… Non! Je ne regrette rien… Nie! Niczego nie żałuję… [Verse] C’est payé, balayé, oublié Zapłacone, wymiecione, zapomniane Je me fous du passé! Nie obchodzi mnie przeszłość! Avec mes souvenirs Z moimi wspomnieniami J’ai allumé le feu Rozpaliłem ogień Mes chagrins, mes plaisirs Moje smutki, moje rozkosze Je n’ai plus besoin d’eux! Już ich nie potrzebuję! Balayés les amours Kochanie, zmiotła się Avec leurs trémolos Z ich tremolosami Balayés pour toujours Zmieciony na zawsze Je repars à zéro… Zaczynam od zera… [Chorus] Non! Rien de rien… Nie! Nic… Non! Je ne regrette rien… Nie! Niczego nie żałuję… Ni le bien qu’on m’a fait Ani dobro, które mi zrobiono Ni le mal, tout ça m’est bien égal! Ani zło, nie obchodzi mnie to Non! Rien de rien… Nie! Nic… Non! Je ne regrette rien… Nie! Niczego nie żałuję… Car ma vie, car mes joies Dla mojego życia, dla moich radości Aujourd’hui, ça commence avec toi! Dzisiaj, zaczyna się od ciebie! Non, Je Ne Regrette Rien: Znaczenie i historia piosenki Michel Vaucaire napisał tekst tej piosenki Edith Piaf w 1961 roku. Przeanalizuję tę piosenkę jako wiersz o sześciu strofach. Po pierwsze, „Non, je ne regrette rien” jest deklaracją satysfakcji. Tytuł jest zwrotem zaprzeczającym: „Nie, niczego nie żałuję”, a ton jest mocny. Tytuł ten oznajmia publiczności, że narrator rozpocznie osobistą i pełną pasji pieśń. Zaimek „ja” mówi, że ona wie, co lubi. Ona naprawdę należy do jej życia i do wydarzeń jej życia. W całej pieśni narratorka pokazuje, że jest poważna i pełna pasji z aliteracją spółgłosek „n” i „r”: „No, Neither, Nothing, Regrets”. Te spółgłoski nosowe wspierają głęboki i poważny ton piosenki i pomagają śpiewaczce (Edith Piaf) przekazać słuchaczowi to przesłanie: jest zadowolona ze swojej decyzji, że nie będzie miała żalu. Czasownik „żałować” związany jest z przeszłością, nostalgią i działaniem myślenia. Często żałujemy czegoś w przeszłości, ponieważ istnieje konsekwencja w teraźniejszości lub będzie ją w przyszłości. Tak więc wybór, aby nie żałować sugeruje, że narrator albo nie boi się konsekwencji, albo ma nad nimi kontrolę. Mimo tego powodu, w tej piosence zobaczymy postęp. Wtedy zobaczymy zwrotkę, która jest silniejsza od pierwszej i ma większą kontrolę. Następnie pokazuje nam swoją walkę z wszystkimi swoimi wspomnieniami i pozostawia nam pytanie: Dlaczego ona pali dobre i złe wspomnienia? Ostatnie trzy strofy dają przejmującą i konkretną odpowiedź, która pokazuje, że jest pod kontrolą. Z tego powodu ma w swoim życiu pewnego rodzaju wyzwolenie teraz i w przyszłości; ma kontrolę nad swoimi wspomnieniami. Jest oczywiste, że nie jest ona ofiarą swoich wspomnień; w rzeczywistości nie jest ona bardzo dotknięta: „Ani dobro, które mi uczyniono, ani zło, nie obchodzi mnie to”. Według niej, dobre i złe wspomnienia są równe, ponieważ ona je kontroluje. Siła jej kontroli z jej wspomnieniami jest wyższa w drugiej zwrotce. Narratorka kontynuuje te same zwroty negacji i wykrzykników: „Nie! Nic, nie! Niczego nie żałuję”. „Niczego nie żałuję”. Ale ona daje więcej przekonania, powtarzając podobne przymiotniki: „zapłacone, wymiecione, zapomniane”. Są podobne, bo pokazują, że już odebrała swoje wspomnienia. Nie ma żadnych długów ani upadków, ani nie ma rzeczy, które nie są rozwiązane. Poza tym niszczy swoje wspomnienia: „Rozpaliłam ogień, moje smutki, moje rozkosze”. Po pierwsze, pojawia się obraz „ognia”, a ona spala swoje wspomnienia. Ten obraz jest bardzo silny, ponieważ ogień jest prawdziwym niszczycielem. Interesujące jest to, że jest to nie tylko walka z jej złymi wspomnieniami (smutki), ale także walka z jej dobrymi wspomnieniami (przyjemności). Jaka pamięć zasługuje na ogień i zniszczenie wszystkiego, co dobre i złe? Postanowiła nie zastanawiać się nad wspomnieniami o głosach kochanków: „Kochanie, zmiecione, z ich tremolami”. Głosy kochanków są tym rodzajem wspomnień, które zasługują na ogień i zniszczenie wszystkiego, co dobre i złe. Wiemy, że jej decyzja jest absolutna, ponieważ „zaczyna od zera”. Werset piąty jest powtórzeniem wersetu pierwszego. Ostatnia strofa ma płaską rymowankę i kończy się pomysłem, że narratorka niczego nie żałuje, bo spaliła swoje wspomnienia i jest zadowolona ze swoich kochanków, bo zyskała kontrolę. Mówi: „Dla mojego życia, dla moich radości, dziś zaczyna się to od ciebie!”. To zdanie oznacza, że jest zadowolona; podbiła swoje wspomnienia o kochankach z przeszłości, a teraz jest mistrzynią. Jest to rodzaj wyzwolenia w jej życiu, ponieważ nie jest już więźniem swoich wspomnień. Ponadto, może naprawdę kochać swoich nowych kochanków, ponieważ nie jest uwięziona przez to, co wydarzyło się w przeszłości. Poniżej znajduje się żywa wersja tej piosenki: Co sądzisz o tej piosence i jej znaczeniu? Daj mi znać w komentarzach! Jeśli szukasz innych tłumaczeń piosenek Édith Piaf, sprawdź tekst i tłumaczenie La Vie en Rose.